UROK  ZIMY

Dom niczym z obrazka

wyglądał w zimowej scenerii

schody i tarasy zasypane

dookoła wszystko w bieli

          Przeszli przez mostek

          w mroźny i słoneczny dzień

          Strumyk lśnił skuty lodem

          Tak popisał się grudzień

Wspięli się na mały pagórek

zabawa była wspaniała

zjeżdżali z górki w dolinę

jazda długo nie trwała

          Już rzucali śnieżne kuleczki

          zauroczeni tańczącymi płatkami

          wirowali razem z nimi w kółko

          szczęśliwi rozbawieni i rumiani

Wiatr porywisty się nasilił

niczym sztormowa fala

rozrzucał lodowate igły

Burza śnieżna trwała

           Brnęli w oceanie śniegu

           ruch utrudniał wiatr

           Wreszcie dotarli do domu

           Zakończył się długi marsz

Po chwili wiatr ucichł

tylko zaspy zostały wkoło

Grzali się przy kominku

było radośnie i wesoło